Treść głównego artykułu

Abstrakt

Na popularność, jaką cieszy się na całym świecie format telewizyjny zwany medical show, warto spojrzeć z socjologicznego punktu widzenia jako na swego rodzaju fenomen. Programy,
w których uczestnicy zmagający się z kompleksami dotyczącymi różnych aspektów swojego wyglądu fizycznego poddają się operacjom plastycznym, stanowić mogą interesujące źródło analiz dotyczących zarówno: 1) przemian rynku telewizyjnego i prezentowanej oferty programowej coraz wyraźniej pozycjonowanej w kategoriach emotainment; 2) prezentowanych/propagowanych przez media kanonów atrakcyjnego wyglądu fizycznego, traktowanego we współczesnego kulturze jako cenne dobro, jak również 3) zjawiska upubliczniania prywatności, które łączy się z wieloma innymi zagadnieniami, opisywanymi hasłowo przez takie pojęcia, jak „kultura obnażania”, czy też „kultura narcyzmu”.
Celem niniejszego artykułu jest propozycja teoretycznego usystematyzowania zagadnień mieszczących się w trzech obszarach zarysowanych powyżej. W dalszej części wywodu, za ilustrację posłuży analiza programu Sekrety chirurgii emitowanego na antenie stacji TVN Style oraz TVN.

Słowa kluczowe

poradnictwo atrakcyjność fizyczna chirurgia estetyczna telewizja medialne reprezentacje piękna reality show

Szczegóły artykułu

Referencje

  1. ABRAMOWICZ B., 2013, „Jak żyć?”, czyli o statusie i społecznej funkcji poradnictwa w ponowoczesności, Społeczeństwo i Polityka. Pismo Edukacyjne, nr 1. BIRESSI A., NUNN H., 2005, Reality TV. Realism and Revelation, Wallflower Press, London–New York.
  2. BOGUNIA-BOROWSKA M., 2012, Fenomen telewizji. Interpretacje socjologiczne i kulturowe, Wyd. UJ, Kraków.
  3. BRENTON S., COHEN R., 2004, Polowanie na ludzi. Za kulisami reality TV, Muza, Warszawa.
  4. BROCKES M., 1999, Welcome to Me TV, Guardian, 10 grudnia.
  5. BUCZKOWSKI A., 2005, Społeczne tworzenie ciała. Płeć kulturowa i płeć biologiczna, Universitas, Kraków.
  6. CHMIELNICKI B., 2007, Ciało i psyche. Motywy skłaniające do operacji plastycznych, [w:] B. Pawlica,
  7. M.S. Szczepański, A. Zarębska-Mazan (red.), Pokusy piękna i urody. Rynek chirurgii plastycznej w oglądzie socjologicznym, Wyd. WSZiNS, Tychy.
  8. CHOJNACKI M., 2002, Twarz i ekran – próba analogii, [w:] A. Gwóźdź, P. Zawojski (red.), Wiek ekranów. Przestrzenie kultury widzenia, Rabid, Kraków.
  9. FOUCAULT M., 1995, Historia seksualności, Czytelnik, Warszawa.
  10. GODZIC W., 2004, Telewizja i jej gatunki. Po „Wielkim bracie”, Universitas, Kraków.
  11. HARTMANN G., 2000, Tele-suffering and testimony in the dot com era, [in:] B. Zelizer (ed.), Visual Culture and the Holocaust, Rutgers University Press, New Brunwick, New Jersey, USA.
  12. JACYNO M., 2007, Kultura indywidualizmu, PWN, Warszawa.
  13. JAKUBOWSKA H., 2009, Socjologia ciała, Wyd. UAM, Poznań.
  14. JONIAK L., 2004, The Real World, [in:] H. Newcomb (ed.), Encyclopedia of Television, Vol. III, Fritzroy Dearborn, New York–London.
  15. KOWALSKI M., DROŻDŻ M., 2008, Przemoc i zdrowie w obrazach telewizyjnych (edukacja przez „codzienność” telewizyjną), Impuls, Warszawa.
  16. LOOMIS A.W., 2004, Candid Camera, [in:] H. Newcomb (ed.), Encyclopedia of Television, Vol. I, Fritzroy Dearborn, New York–London.
  17. MCNAIR B., 2004, Seks, demokratyzacja pożądania i media, czyli kultura obnażania, Muza, Warszawa.
  18. MELOSIK Z., 2010, Tożsamość, ciało i władza w kulturze instant, Impuls, Kraków.
  19. MORGAN K.P., 1994, Women and Knife. Cosmetic Surgery and the Colonization of Women’s Bodies, [in:] A.M. Jaggar (ed.), Living with Contradictions. Controversies in Feminist Social Ethics, Boulder.
  20. PAWŁOWSKI B. (red.), 2009, Biologia atrakcyjności człowieka, WUW, Wrocław. PETERS J.D., 2001, Witnessing, Media, Culture and Society, No. 23.
  21. PTASZEK G., 2007, Talk show. Szczerość na ekranie?, Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa.
  22. SARDAR Z., 2001, Era voyeura, Dialog, nr 2.
  23. SOEST VON T. et al., 2006, Psychological Factors Predicting the Motivation of Undergo Cosmetic Surgery, Plastic and Reconstructive Surgery, January.
  24. WHITE M., 2002, Television, Therapy, and The Social Subject; or The TV Therapy Machine, [in:] J. Friedman (ed.), Reality Squared. Televisual Discourse on the Real, Rutgers University Press, New Brunwick, New Jersey–London.